Het verschil tussen ego en zelf | Verschil Tussen | nl.natapa.org

Het verschil tussen ego en zelf




Belangrijk verschil: Zelf en ego zijn totaal verschillende termen, afhankelijk van welke definitie je volgt. Wetenschappelijk gezien is het ego gewoon de menselijke natuur en is het niet slecht, maar rechtvaardigt het wat het gelooft dat juist is, terwijl het in religie en spiritualiteit als slecht wordt beschouwd en het ware zelf van de mens vermindert. Evenzo wordt het zelf als een uniciteit of een individualiteit van een persoon wetenschappelijk beschouwd; maar in spiritualiteit is het ene ware zelf van het individu of zijn verbinding met God.

Ego en zelf zijn twee concepten die zowel in de wetenschap als in religie een groot debat zijn. Deze twee termen hebben een compleet andere betekenis in beide segmenten. Volgens Sigmund Freuds structurele model van de psyche, is ego het georganiseerde, realistische deel van de geest en "het probeert de id's drive te behartigen op realistische manieren die op de lange termijn zullen profiteren in plaats van verdriet te veroorzaken." In termen van religie en spiritualiteit, ego wordt beschouwd als de boze man, die je probeert en op het verkeerde pad stuurt. Het is wat bevrediging en goedkeuring vraagt.

Ego wordt op drie verschillende manieren in drie verschillende segmenten gedefinieerd, waarbij de definities variëren in psychologie, religie en spiritualiteit. In de psychologie creëerde Sigmund Freud een structureel model van de psyche en verdeelde het in drie hoofddelen: id, ego en super-ego. Er wordt gezegd dat het ego handelt volgens het realiteitsbeginsel, waarmee het de drive van de id probeert te behagen. Freud beweerde ook dat het ego "probeert te bemiddelen tussen id en realiteit, het is vaak verplicht om de Ucs. [Onbewuste] commando's van de id te omsingelen met zijn eigen Pcs. [Voorbewust] rationalisaties, om de id's conflicten met de werkelijkheid te verbergen, om belijden ... om kennis te nemen van de realiteit, zelfs als de id star en onverzettelijk is gebleven. " Het ego is het georganiseerde deel van de persoonlijkheid dat defensieve, perceptuele, intellectueel-cognitieve en uitvoerende functies omvat. In eerste instantie gebruikte Freud het woord ego om zichzelf te definiëren, maar veranderde het later om te verwijzen naar psychische functies zoals oordelen, verdraagzaamheid, testen van de realiteit, controle, planning, verdediging, synthese van informatie, intellectueel functioneren en geheugen.

In tegenstelling tot Freuds definitie beschouwen religie en spiritualiteit ego als een negatieve term. Ego wordt beschouwd in relatie tot trots. In het Hindoeïsme en Boeddhisme wordt ego beschouwd als de identiteit boven identiteit, het is hoe mensen zichzelf zien. Ego wordt verondersteld meer tijdelijk te zijn, waar het nu wordt gecreëerd. Mensen en slechts een bepaald aantal dieren worden geacht ego te hebben. Ego wordt verondersteld iemands 'spontane identiteit te representeren'. In termen van spiritualiteit wordt ego beschouwd als het gevoel dat een individu denkt dat het een mens is en gelooft dat het voor zichzelf moet vechten, maar zich niet bewust is van en niet bewust is van zijn eigen ware aard. Veel tradities proberen het ego op te lossen, waardoor de ware aard van de persoon naar voren komt. Die term is beschouwd als Verlichting, Nirvana, Fana, Aanwezigheid en het "Hier en Nu".

Net als ego heeft zelf ook verschillende definities. Zelf is in wezen een individueel persoon als het object van zijn of haar eigen reflectieve bewustzijn. Het zelf is voortdurend in debat en er worden verschillende verschillende studies uitgevoerd door filosofen en psychologen. In termen van filosofie is het zelf een beschrijving van hoe of wat een persoon precies is. Het zijn de kwaliteiten die een persoon individueel of uniek maken. Het zelf wordt beschouwd als de bron van bewustzijn, het ding dat verantwoordelijk is voor iemands gedachten en acties of zijn aard. In de psychologie concentreert de studie van het zelf zich op de cognitieve en affectieve representatie van iemands identiteit. Het wordt beschouwd als het onderscheid tussen 'ik' de subjectieve kenner en 'ik' het object dat bekend is. Zelf wordt beschouwd als een integraal onderdeel van menselijke motivatie, cognitie, affect en sociale identiteit.

In termen van religie en spiritualiteit wordt het zelf beschouwd als een verbinding met het eigen bewustzijn, het hogere wezen of God. Het is het stemmetje dat onze acties van dag tot dag stuurt, ons vertelt wat we moeten doen en wat we niet doen. Zelf is verdeeld over twee verschillende dingen: ego of iemands ware zelf. Ego wordt als oppervlakkig of geleerd beschouwd, terwijl echt zelf iets is dat altijd in je zit. Deze beschouwen het kijken naar het zelf door het ego te elimineren, wat resulteert in een persoon die eindelijk zijn ware zelf bekijkt en nirvana of verlichting bereikt. Zelf wordt beschouwd als de stem van de rede die mensen vertelt dat stelen slecht is, of dat men niet gemeen zou moeten zijn, etc. Zelfwaardering is een groot deel van zichzelf; het is hoe je jezelf in je eigen ogen ziet. Een hoger zelfrespect resulteert in een persoon die trouw is aan zichzelf, terwijl een lager zelfrespect wordt beschouwd als het ego dat een rol speelt.

Zelf en ego zijn totaal verschillende termen, afhankelijk van welke definitie je volgt. Wetenschappelijk gezien is het ego gewoon de menselijke natuur en is het niet slecht, maar rechtvaardigt het wat het gelooft dat juist is, terwijl het in religie en spiritualiteit als slecht wordt beschouwd en het ware zelf van de mens vermindert. Evenzo wordt het zelf als een uniciteit of een individualiteit van een persoon wetenschappelijk beschouwd; echter in spiritualiteit is het ene ware zelf van het individu of zijn verbinding met God.

Vorige Artikel

Verschil tussen Dynamische Microfoon en Condensatormicrofoons

Volgende Artikel

Het verschil tussen Miss World en Miss Universe